نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه آزاد اسلامی ارسنجان

چکیده

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر آموزش هوش هیجانی و مهارت‌های زندگی بر سازگاری زناشویی زوج‌های جوان اجرا شد. پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی سه‌گروهی (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و جامعۀ آماری شامل زوج‌های شرکت‌کننده در کارگاههای آموزشی یک فرهنگسرا بود. تعداد 60 نفر (20 نفر گروه آموزش هوش هیجانی، 20 نفر گروه آموزش مهارت‌های زندگی و20 نفر گروه گواه) به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و از طریق گمارش تصادفی در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه قرار گرفتند. ابزارهای سنجش، شامل آزمون سازگاری زناشویی (اسپانیر، 1976) و پرسشنامۀ جمعیت‌شناختی محقق‌ساخته بود. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی و هوش هیجانی تأثیر معناداری بر سازگاری زناشویی و مؤلفه‌های آن (رضایت دوتایی، توافق دوتایی، همبستگی دوتایی و بیان محبت‌آمیز) در زوج‌های جوان دارد (01/0P < ). همچنین در سازگاری زناشویی کلی، توافق دو نفری و ابراز محبت دو گروه آموزش مهارت‌های زندگی و آموزش هوش هیجانی با یکدیگر تفاوت معنادار نداشتند (05/0P>)، ولی در رضایت زناشویی و همبستگی دو نفری بین دو گروه آموزش مهارت‌های زندگی و آموزش هوش هیجانی تفاوت معناداری به‌دست آمد (01/0P < ) .

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The effect of emotional intelligence and life skills training on marital adjustment among young couples

چکیده [English]

The purpose of this study was to determine the effect of emotional intelligence and life skills training on marital adjustment among young couples. The research method was quasi-experiment with three groups pretest-posttest design (two experimental groups and one control group), and statistical population were the young couples participated in training workshop in a cultural center. The sample was consisted of 60 persons (20 persons in emotional intelligence training group, 20 persons in life skills training group and 20 persons in control group), who were selected using simple random sampling and then randomly assigned into two experimental groups and a control group. Assessment instruments consisted of Marital Adjustment Questionnaire (Spinner, 1976) and a researcher made Demographic Questionnaire. Data were analysis using analysis of covariance. The results revealed that life skills training and emotional intelligence training have significant effects on marital adjustment and their components (reciprocal satisfaction, reciprocal agreement, reciprocal correlation and affective expression) in young couples (P < 0.01). Also there was no significant difference between emotional intelligence and life skills training in total marital adjustment, reciprocal agreement and affective expression (P < /font>>0.05), but there was significant difference between emotional intelligence and life skills training in reciprocal satisfaction and reciprocal correlation (P < 0.01).

کلیدواژه‌ها [English]

  • : life skills
  • Emotional intelligence
  • marital adjustment
  • young couples