نویسندگان

چکیده

  این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر رضایت زناشویی و رضایت جنسی زوج‌های جوان اجرا شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی و طرح پژوهش دو گروهی (آزمایش و گواه) با پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعۀ آماری پژوهش همۀ زوج‌های مراجعه‌کننده به یک مرکز مشاوره در مشهد بودند که از میان آنان نمونه‌ای شامل 36 زوج (72 نفر) به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. 36 زوج بر اساس چهار ملاک سابقۀازدواج،سطح تحصیلات، سن، و نمره سلامت روانشناختی انتخاب شدند . سپس، زوج‌ها به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (18 زوج) و گواه (18 زوج) قرار گرفتند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامۀ رضایت زناشویی انریچ (اولسون و همکاران، 1987) و پرسشنامۀ رضایت جنسی (برگ‌ـ کراس، 1997) بود. در مرحلۀ پیش‌آزمون، همۀ زوج‌ها این 2 مقیاس را تکمیل کردند. سپس، گروه آزمایش در 10 جلسۀ 3 ساعته، برنامۀ آموزش مهارت‌های زندگی و مهارت‌های جنسی شرکت کردند، در حالی که گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکرد. در مرحلۀ پس‌آزمون، دوباره هر دو گروه به این دو مقیاس پاسخ دادند. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس ( ANCOVA ) تحلیل شد. مقایسۀ نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون نشان داد که آموزش مهارت‌ها بر رضایت جنسی و رضایت زناشویی مؤثر است و نمرات گروه آزمایش پس از دریافت آموزش مهارت‌ها، در مقایسه با نمراتشان در مرحلۀ پیش‌آزمون و در مقایسه با گروه گواه، افزایش معناداری داشته است ( 01/0 > P ).

کلیدواژه‌ها