نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 عضو هیئت‌علمی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر عدالت رویه‌ای بر پرخاشگری فیزیکی و روان‌شناختی در محیط کار با توجه به نقش تعدیلی خلق منفی در محیط کار انجام شد. طرح پژوهش از نوع رابطه‌ای بود و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شرکت پلی‌اکریل ایران بودند که از طریق نمونه‌گیری در دسترس،279 نفر از میان آنها انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عدالت سازمانی (کالکیت،2001)، مقیاس خلق مرتبط با شغل (فاکس و اسپکتور،1999) و پرسشنامه پرخاشگری فیزیکی و روان‌شناختی (منارد و همکاران،2011) بودند. داده‌ها با استفاده از رگرسیون سلسله مراتبی و تحلیل تعدیلی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد زمانی که در سازمان کارکنان بی‌عدالتی رویه‌ای را ادراک می‌کنند و دارای خلق منفی بالایی هستند، پرخاشگری فیزیکی و روان‌شناختی آنها افزایش می‌یابد؛ و همچنین تأثیر عدالت رویه‌ای بر پرخاشگری فیزیکی و روان‌شناختی در محیط کار با توجه به نقش تعدیلی خلق منفی تائید گردید (01/0>P).

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The effect of procedural justice on physical and psychological aggression of Polyacrylic company employees considering moderator role of negative affect

نویسندگان [English]

  • narges sadat mortazavi 1
  • hamidreza oreyzi 2

1 psychology, University of Isfahan

2 Academic member, university of Isfahan

چکیده [English]

The purpose of this study was to determine the effect of procedural justice on physical and psychological aggression considering moderator role of negative affect in the workplace. The population was the employees of Iran's Polyacryl Company that 279 subjects were selected through accessible sampling. Research instruments consisted of The Organizational Justice Questionnaire (Colquitt,2001), Job Related Affects Scale (Fox & Spector,1999) and Physical and Psychological Aggression Questionnaire (Menard&et al,2011). The results of path analysis showed that when employees perceived procedural injustice in the organization and have high negative affect, their physical and psychological violence increasesed. The results also confirmed the effect of procedural justice on physical and psychological violence considering moderator role of negative affect(P<0/01).

کلیدواژه‌ها [English]

  • negative affect
  • physical and psychological violence
  • Procedural Justice
  • employees of Iran's Company Polyacryl

انصاری، ا.، غضنفری، ا.، فرهمندیان، م؛ و مکوندی، آ.(1391). بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر شادی در محیط کار شرکت ملی حفاری ایران. فصلنامة تخصصی علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد شوشتر، 20:169-196.

بابامیری، م.(1389). بررسی رابطه بین عدالت سازمانی (توزیعی، رویه‌ای، اطلاعاتی و بین فردی) و ویژگی‌های شخصیتی (باوجدان بودن و توافق پذیری) با رفتار ضدتولید. پایان‌نامة کارشناسی ارشد روان‌شناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه اصفهان.

براتی، ه.(1386). رابطه بین ادراک سروصدا و رضایت شغلی با ناهنجاری‌های رفتاری کارکنان در محیط کار شرکت ذوب‌آهن اصفهان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه اصفهان.

براتی، ه.؛ عریضی، ح. ر؛ و بختیاری، ف.(1390). سنجش اعتبار سازه و ملاکی مقیاس عدالت سازمانی. پژوهش‌های روان‌شناختی، 2: 78-95.

تابش، ن.(1387). بررسی رابطة عدالت چهاروجهی با رفتار مدنی سازمانی. پایان‌نامة کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان.

سادوک، ب. ج؛ و سادوک، و. آ.(1387). خلاصه روان‌پزشکی: علوم رفتاری/روان‌پزشکی بالینی. ترجمة فرزین رضاعی. تهران: ارجمند.

صباحی، پ.؛ نوری، ا.، عریضی، ح. م و گل پرور، م.(1388). سهم عوامل عاطفی و شناختی در رفتار ضدتولید کارکنان، پژوهش‌های روان‌شناختی،3 و 4: 44-62.

مهداد، ع.، طباخ عشقی، ی؛ و مهدیزادگان، ا.(1391). رابطه عدالت سازمانی ادراک شده با میل به خشونت در محل کار. یافته‌های نو در روا‌ن‌شناسی، 23:19-36.

نادی، م. ع؛ مشفقی، ن و سیادت، س.ع.(1392). مدل‌یابی معادلات ساختاری رابطه بین ابعاد عدالت سازمانی، اعتماد، تعهد مستمر و عاطفی با ادراک معلمان از خودکارآمدی نقش مدیران آموزشی شهر اصفهان، مجلة رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 16: 19-44.

Baron, R. A., &Neuman, J. H. (1996). Workplace violence and workplace aggression: evidence on their relative frequency and potential causes. Aggressive Behavior, 22: 161–173.

Bennett, R. J., & Robinson, S. L. (2000). Development of a measure of workplace deviance. Journal of Applied Psychology, 85: 349–360.

Berry, C. M., Carpenter, N. C., & Barratt, C. L. (2012). Do other-reports of counterproductive work behaviour provide an incremental contribution over self-reports? A meta-analytic comparison. Journal of AppliedPsychology, 97:613-636.

Bies, R.J., &Moag, J. F. (1986), Interactional justice: Communication criteria of fairness, In R.J. Lewichi, B.H.Sheppard& M.H. Bazerman (Eds.), Research on negotiation in organization, 1: 43-55.

Bies, R. J., & Tripp, T. M. (1998). Revenge in organizations: the good, the bad, and the ugly. In R. W. Griffin, A. O’Leary-Kelly, & J. M. Collins (Eds.), Dysfunctional behavior in organizations: Violent and deviant behavior. Monographs in organizational behavior and industrial relations (Vol. 23, Parts A & B, pp. 49–67). Stamford, CT: JAI Press, Inc.

Brebels, L., De Cremer, D., & Van Dijke, M. (2014). Using self-definition to predict the influence of procedural justice on organizational-, interpersonal-, and job/task-oriented citizenship behavior. Journal of Management, 40: 731-763.

Bushman, B. J., & Anderson, C. A. (1998). Methodology in study of aggression: Integrating experimental and non-experimental findings. In R. G. Geen& E. Donnerstein (Eds), Human Aggression: Theories, Research, and Implications for Social Policy (pp. 23-48). San Diego, CA: Academic Press.

Buluc, B., &Gunes, A. M. (2014). Relationship Between Organizational Justice and Organizational Commitment in Primary Schools. Anthropologist, 18: 145-152.‌

Chen, S. P., &Mykletun, R. J. (2015). Beyond Post-Downsizing Organisational Injustice and Counterproductive Work Behaviours: Antecedents and Consequences of Learnt Helplessness. International Journal of Business and Management, 10: 1-14.

Chen, P. Y., & Spector, P. E. (1992). Relationships of work stressors with aggression, withdrawal, theft and substance use: an exploratory study. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 65: 177–184.

Christian, J. S., & Ellis, A. P. (2014). The crucial role of turnover intentions in transforming moral disengagement into deviant behavior at work. Journal of business ethics, 119: 193-208.

Cohen-Char