نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی ، واحد زنجان ؛ دانشگاه آزاد اسلامی ، زنجان ، ایران

2 عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد زنجان، ایران.

چکیده

سازگاری زناشویی از عوامل مهم در استحکام خانواده است. انتظار می رود زوجین ناسازگار در عوامل دیگری نیز با زوجین عادی تفاوت داشته باشند. از جمله تحمل ابهام و تجربیات دوران کودکی. از این رو این مطالعه از این رو این مطالعه با هدف تعیین تفاوت تحمل ابهام و تجربیات دوران کودکی در زوجین سازگار و ناسازگار شهر تهران انجام گرفت. فرضیه های این پژوهش عبارت بودند از :
1) تجربیات دوران کودکی در بین زوجین سازگار و ناسازگار شهر تهران تفاوت دارد.
2) تحمل ابهام در بین زوجین سازگار و ناسازگار شهر تهران تفاوت دارد.

روش پژوهش از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین سازگار و ناسازگار شهر تهران بودند که به تعداد دو گروه 60 نفره وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه های استاندارد سازگاری زناشویی، تحمل ابهام نوع دو و تجربیات کودکی مؤثر در افسردگی بودند. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از جداول و نمودارهای توصیفی و نیز آزمون‌ تی دو نمونه ای مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد، بین زوجین سازگار و ناسازگار در تحمل ابهام تفاوت معنادار وجود دارد (05/0>p).

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparison of childhood experiences and tolerance of ambiguity in compatible and incompatible couples Case study: Tehran metropolis

نویسندگان [English]

  • Afsaneh Sobhi 1
  • Somayeh Imani 1
  • Kamran Yeganegi 2

1 Department of Psychology, Zanjan Branch; Islamic Azad University, Zanjan, Iran

2 Faculty member of Industrial Engineering Department, Islamic Azad University, Zanjan Branch

چکیده [English]

Marital adjustment is an important factor in family strength. Incompatible couples are expected to differ from normal couples in other factors as well. Including ambiguity and childhood experiences. Therefore, this study was conducted with the aim of determining the difference between tolerance of ambiguity and childhood experiences in compatible and incompatible couples in Tehran. The research method was causal-comparative. The statistical population of the study included all compatible and incompatible couples in Tehran who entered the study in two groups of 60 people. Data collection tools included standard questionnaires on marital adjustment, type 2 ambiguity tolerance, and childhood experiences affecting depression. Descriptive tables and graphs as well as two-sample independent t-test were used to analyze the data. The results showed that there was a significant difference between compatible and incompatible couples in tolerating ambiguity (p <0.05), so that the mean of compatible couples was higher than incompatible couples. Regarding the variable of childhood experiences affecting depression, the score of the compatible couple was lower than that of the maladapted couple and this difference was significant (p <0.05).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Childhood experiences
  • tolerance of ambiguity
  • marital adjustment