نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار گروه رفتار حرکتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

هدف این پژوهش مقایسۀ خود شفقتی دانشجویان ورزشکار مستعد و غیرمستعد اعتیاد به تمرین بود. این پژوهش توصیفی- پس رویدادی و جامعۀ آماری آن تمامی ورزشکاران کاروان دانشگاه تهران بود. در ابتدا وضعیت ورزشکاران بر اساس مقیاس اعتیاد به تمرین (گریفیث، سزابو و تری، 2004) بررسی شد و بر اساس دستورالعمل این مقیاس 25 ورزشکار مستعد (کسب نمرة 24 به بالا) و20 ورزشکار غیرمستعد اعتیاد به تمرین (کسب نمره 12 به پایین) انتخاب شد ند ؛ افزون‌براین به دلیل همایندی بالای اختللات خوردن با اعتیاد به تمرین از آزمودنی‌ها خواسته شد تا مقیاس تشخیص اختلال خوردن (استیک، تلچ و ریزوی، 2000) را تکمیل کنند، و 5 نفر به دلیل داشتن نشانه اختلال خوردن کنارگذاشته شدند و در نهایت 20 ورزشکار مستعد اعتیاد به تمرین از طریق تکمیل مقیاس خود شفقتی (رایس، پومیر، نف و وان، 2011) مقایسه شدند. نتایج تحلیل واریانس یک راهه نشان داد، در مقایسه با گروه غیرمستعد، ورزشکاران مستعد اعتیاد تمرین به میزان کمتری از ویژگی خود شفقتی برخوردارند (0/01>p). نتایج این مطالعه ضرورت توجه به ویژگی خود شفقتی را در بروز پدیده اعتیاد به تمرین نشان داد و تلویحات کاربردی فراوانی در زمینۀ مداخلات پیشگیرانه و درمان آن دارد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Comparison of Self-Compassion between College Athletes with and without Exposed Exercise Addiction

نویسندگان [English]

  • sahar zarei 1
  • mahmoud mohebi 2
  • Zahra salman 3

1 PhD student in Sports Psychology, University of Tehran, Tehran, Iran

2 PhD student in Clinical Sport Psychology, University of Tehran, Tehran, Iran

3 Associate Professor, Department of Motor Behavior, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran

چکیده [English]

The purpose of this study was to compare self-compassion in college athletes with and without exposed exercise addiction. The research method was a descriptive and causal-comparative. The statistical population consisted of the sports team of University of Tehran. Initially, status of all students was assessed based on Exercise Addiction Scale (Griffiths., Szabo, & Terry., 2004), and 25 athletes with exposed (Score 24 or above) and 20 athlete without exposed exercise addiction (Grade 12 or lower) were identified according to guidelines of this scale .In addition, subjects were asked to complete Eating Disorders Scale (Stice, Telch, & Rizv, 2000) because of their high Comorbidity with exercise addiction. Then five athlete were excluded because of eating disorder symptoms. Finally, 20 athlete with exposed exercise addiction were selected and compared through Self-Compassion Scale (Rice, Pomir, Neph & Van, 2011). One way ANOVA results showed that mean scores of self-compassion characteristic of the students with exposed are significantly lower than students without exposed exercise addiction (p≤0.01). The findings of this study indicated the need to consider self-compassion characteristic as a risk factors of exercise addiction phenomenon, and they have many applications in the field of preventive and therapeutic interventions of use behaviors.

کلیدواژه‌ها [English]

  • self-Compassion
  • cognitive appraisal
  • salience of exercise
  • eating disorder
  • mindfulness